Make your own free website on Tripod.com

Kjell & Aad Bosmans

artikels

Home | Visie | programma | Biografie | Wil je ons bereiken? | Wil je ons steunen

lafermeauberge.jpg

ELECTRABEL


Eerder deze maand kreeg ik de jaarlijkse eindafrekening van Electrabel in de bus. Niet dat ik anders uitbarst in spontaan gezang en rondedansen als er facturen binnenkomen maar deze keer moest ik echt wel even slikken. Temeer daar de soap rond Electrabel en de energieregulator CREG ronduit absurde vormen aanneemt. 

Ik vat het voor u kort samen: BelgiŰ heeft vroeger kerncentrales gebouwd (met uw belastingsgeld), na de liberalisering (die er geen was) van de energiemarkt  komen de kerncentrales in handen van Electrabel (dat eigenlijk gaz de France / Suez is en geleid wordt vanuit Parijs). Ondertussen zijn de kerncentrales afgeschreven en brengen ze veel (heel veel) geld op. Electrabel betaalt echter zo goed als geen belastingen (dankuwel notionele belastingsaftrek) maar trekt de prijs voor energie voor privÚklanten en bedrijven gevoelig op zodat we de hoogste tarieven in Europa hebben. Gelukkig is daar de Belgische regering die attent en alert een soort waakhond heeft opgericht voor dergelijke gevallen: de CREG. De CREG zal dit varkentje wel wassen. En inderdaad, de CREG berekent dat Electrabel zo'n € 2 miljard (2 000 000 000) moet ophoesten. Electrabel schreeuwt natuurlijk moord en brand waarop sommige politieke partijen (volledig ge´nfecteerd en stinkend naar de pus van jarenlange belangenvermenging) besluiten om de nationale bank arbiter te laten spelen. En wie zetelde tot voor kort in de regentenraad van de nationale bank en is copain-copain met Luc Defresne (diegene die de nucleaire rente moet berekenen voor de nationale bank)? Jean-Pierre Hansen, de CEO van Electrabel. U kan de uitslag zelf wel voorspellen. Zoiets zou zelfs in Congo de wenkbrouwen doen fronsen maar hier schijnen we dat normaal te vinden. 

Oh ja, raad eens wie binnenkort zal opdraaien voor de immens dure ontmanteling van de kerncentrales?

DE TOEKOMST IS GROEN 

"Ik heb de indruk dat wij als groenen meer bondgenoten hebben in de industrie dan bij andere politieke partijen". Filip Watteeuw in Knack. Filip Watteuw slaat de nagel op de kop. Veel industriŰlen hebben al een tijdje begrepen dat de toekomst groen is, ongeacht welke politieke voorkeur je verder hebt. Het beste voorbeeld is de firma Colruyt, een Bel20 bedrijf dat naast zijn corebusiness in retail zwaar investeert in een groene toekomst. Soms is zoiets zichtbaar in het landschap zoals de eigen windmolens of de zonnepanelen op de daken van de winkels. Soms is het minder zichtbaar maar des te meer aanwezig in de mentaliteit van de decision makers.

DE TOEKOMST IS GROEN

Er zijn eigenlijk geen rationele argumenten te bedenken om niet te investeren in een groene maatschappij. Irrrationele des te meer met NIMBY op kop.

Van de vele rationele argumenten pro groen zet ik de voornaamste even op een rij:

- Het is goed voor het milieu. Nogal wiedes maar vooruit.

- Het is goed voor de economische motor van een land. Dit is een minder voor de hand liggend argument. Kort komt het erop neer dat onze welvaart afhankelijk is van technologische vooruitgang. Investeren in groene R&D geeft ons voorsprong op bijvoorbeeld de BRIC-landen.

- Het geo-politieke argument: hoe lang willen wij afhankelijk zijn van de grillen van een oliesjeik, een gasdictator of de ÚÚn of andere speculant? Ik liever niet.

- Het ethische aspect: in "de toekomst is groen" toont Thomas L. Friedman haarscherp een verband aan tussen hoeveel olie een land oppompt, de prijs van de olie en de democratiseringsgraad. Ook Noam Chomsky stelt dat dictators rustig hun gang mogen gaan in deze wereld indien ze olie hebben en bereid zijn mee te werken met het westen. Welk verschil is er eigenlijk tussen het huis van Saoud en de Iraanse Mollahs? 

 

Het is de hoogste tijd dat alle politieke partijen gaan beseffen dat steentijd niet gestopt is omdat de stenen op waren.


KAMPEREN IN HALLE


Het onderwijs in Halle is een succesverhaal. Alle scholen samen tellen 10.000 scholieren op een bevolking van 35.000 inwoners. “Ontnederlandsing” en een gebrek aan capaciteit werpen echter een schaduw op de toekomst.

 

 De cijfers spreken voor zich: in sommige scholen spreekt bijna de helft van de leerlingen geen Nederlands thuis, het aantal leerlingen uit kansarme gezinnen steeg van 18% in 2001 naar ruim 40% in 2009. Andere steden (soms met beduidend minder anderstaligen) krijgen hiervoor extra middelen, Halle niet.

Tegelijk duikt er een capaciteitsprobleem op. Momenteel zijn zo goed als alle scholen volzet. Aan het huidige tempo hebben we spoedig 6 nieuwe basisscholen nodig om aan de vraag te voldoen. Temeer daar er op zeer korte termijn 1419 nieuwe wooneenheden zullen bijgebouwd worden.

Tenslotte merken we, vooral in het secundair onderwijs, dat heel wat leerlingen niet uit Groot-Halle komen. Halle vervult dus een centrumfunctie weeral zonder dat hier extra middelen tegenover staan.

 

Scholen lossen geen samenlevingsproblemen op maar zijn wel een belangrijk deel van de oplossing. Een integrale benadering van de problemen dringt zich op. De Halse scholen, over de netten heen, en in samenwerking met de stad hebben al tal van acties ondernomen. Zo is er een netoverschrijdende samenwerking ontstaan die vrij uniek is in Vlaanderen, werd recent het Lokaal Overleg Platform opgericht,  investeren de scholen zelf voor een slordige 40 miljoen euro in infrastructuur, bestaat er een lokale taskforce, worden er taalbaden georganiseerd in de zomervakantie, bestaat er een time-out project en Habbekrats, stelde de Stad Halle een kindbeleidco÷dinator aan en zijn er tal van lokale projecten.

 

Wij hopen nu op erkenning van deze problemen. Concreet vragen we aan de bevoegde minister de toekenning van extra uren Nederlands voor anderstaligen, een erkenning als centrumstad en een duidelijke investering in capaciteitsuitbreiding. 

 

DAAR IS DE HOOFDDOEK

De hoofddoek maakt voor moslimmeisjes een wezenlijk deel uit van hun identiteit. Hij is vanzelfsprekend religieus ge´nspireerd maar grotendeels cultureel vormgegeven. Zoals voor ieder van ons wordt ons mensbeeld sociaal geconstrueerd.

Door de hoofddoek aan te vallen ga je deze meisjes bedreigen in hun identiteit met als voorspelbaar gevolg dat ze zich net hardnekkiger zullen terugplooien op hun eigen cultuur en leefwereld.

Tegelijk roept de hoofddoek bij vele niet-moslims hevige gevoelens op. Hij staat voor hen symbool voor al wat fout loopt binnen de islam: fundamentalisme, terrorisme, onderdrukking van de vrouw…

Iets gelijkaardigs hebben we vreemd genoeg in Vlaanderen ook zien gebeuren. De ,in wezen neutrale, Vlaamse leeuw wordt door vele franstaligen tegenwoordig bekeken als symbool voor uiterst rechts fascistisch Vlaanderen. En inderdaad: het vlaams belang en het NSV zijn vrij gemotiveerd als het gaat om de schone kunst van het vendelzwaaien maar voor de overgrote meerderheid van de Vlamingen is het gewoon een vlag en maakt ze deel uit van onze identiteit.

Ik wil dus liever niet aanzien worden als fascist als ik op 11 juli de vlaamse leeuw uithang en ik denk dat de meeste moslimmeisjes niet geassocieerd willen worden met de excessen van de islam als ze hun doekje aantrekken

 

SCHOOLTJE SPELEN

Mijn dochter speelt graag schooltje, ze wil juf worden. Ze gebruikt haar poppen als leerlingen. Sommige wit, sommige zwart. EÚn pop krijgt steeds wat extra aandacht, dit kindje is speciaal. Mijn dochter is zeven. Op die leeftijd is onderwijs nog een spel.

In het echte leven is onderwijs geen spel. Wij vormen kinderen en adolescenten tot volwaardige deelnemers aan onze maatschappij. De maatschappij beperkt zich echter niet tot Vlaamse witte kindjes met gemotiveerde papa’s en mama’s al schijnen sommigen te denken van wel.

 

In de klas van mijn dochter zitten kinderen van verschillende nationaliteiten, economische achtergronden en religies. EÚn kindje is speciaal en volgt inclusief onderwijs (Ion), een ander kindje ge´ntegreerd onderwijs (GON). De kinderen gaan spelen en logeren bij elkaar, de papa’s en mama’s komen met elkaar in contact en gebruiken die contacten buiten de schoolse omgeving. De ene mama draagt een hoofddoek, de andere een operatieschort. Er worden etentjes gepland en vakantietips uitgewisseld. Schoolbus stuk? We carpoolen wel. Brigitte neemt Mohamed mee.

 

De maatschappij is multicultureel (in zijn breedste betekenis i.e. gender, nationaliteit, taal, religie, sociaaleconomische achtergrond, andersvaliditeit…) en zal dat nog meer worden in de toekomst. Of je dit nu leuk vindt of niet, deal with it. Ontkenning leidt zelden tot oplossingen. Geef de scholen wel de middelen om deze oplossingen te realiseren. Zo krijgt de stad Halle bijvoorbeeld geen extra uren voor Nederlandse lessen hoewel we beduidend meer Franstalige leerlingen hebben dan steden die wel deze uren krijgen.

 

De kernvraag is: hoe gaan we deze multiculturele realiteit vorm geven? Willen we een duale maatschappij of niet? Het onderwijs gaat niet alles oplossen, laat ons niet na´ef zijn. Deze belangrijke problematiek vergt een integrale benadering. Scholen zijn echter wel een belangrijk onderdeel van de integrale benadering. Het is een fundamentele fout om het onderwijs niet te betrekken in het vormgeven van de wereld van morgen.

 

Onze schoolbevolking is divers. Soms moet je wat zoeken, meestal is het gewoon fijn.

Oh ja, de resultaten van onze leerlingen in het secundair onderwijs zijn even goed als de resultaten van leerlingen uit “witte” scholen. Raar he?

 

WELVAART ZONDER GROEI


Het lijkt erop dat onze samenleving vastzit. We hebben economische groei nodig om onze sociale zekerheid veilig te stellen. Dit is echter niet duurzaam, we vragen nu al meer van de aarde dan ze kan dragen. En om ecologisch doelstellingen te halen, moeten we komaf maken met de economische groei. Maar zo wordt ons huidig sociaal-economisch systeem onstabiel...

Dit dilemma - onduurzaam of onstabiel - vormt het vertrekpunt van het boek ‘Welvaart zonder groei (Prosperity without growth)’ van de Britse professor Tim Jackson. Het werk werd door The Financial Times onthaald als ‘een van de belangrijkste boeken van het jaar’

 

HOGER LAGER

Moeten we de belastingen verhogen om onze staatsschuld af te bouwen of moeten we net de belastingen verlagen om de economie te laten aantrekken en via het zogenaamde terugverdien-effect toch meer inkomsten genereren. Als u het mij vraagt, wat overigens niemand ooit doet, is deze materie volstrekt irrelevant geworden. 
Het gaat er namelijk niet om of u veel of weinig belastingen betaalt maar wat men terug krijgt voor wat men geeft. 
Momenteel is BelgiŰ ÚÚn van de landen met de hoogste belastingsdruk. Op zich geen probleem, Zweden komt aardig in de buurt maar je zal zelden een Zweed zien zeuren.
BelgiŰ maakt nu hetzelfde mee als haar nationale voetbalploeg: we tuimelen in zowat elk lijstje razendsnel naar beneden: omzetten van Europese regels, CO2-uitstoot, veiligheid, leefbaarheid, sociale zekerheid onder druk, besparingen in onderwijs, gezondheidszorg onder druk, pensioenen onbetaalbaar, achterstand qua investeringen in groene energie, armoedecijfers stijgen, integratie van allochtonen mislukt, het hoogst aantal ambtenaren en politici per vierkante meter, ik kan nog even doorgaan zo u wil.
Ik vind deze evolutie niet bevorderlijk voor de feestvreugde.
Zolang ik niet genoeg verdien om een commanditaire vennootschap op te richten of te verhuizen naar Nieuw-Zeeland groet ik u met de meeste hoogachting uit Belgenland

 

VERANTWOORDELIJKHEID NEMEN

Ze zetten in op... Ze nemen hun verantwoordelijkheid...
Beste politici, verantwoordelijkheid nemen betekent: standpunten innemen of beslissingen nemen die indruisen tegen de vox populi goed beseffende dat deze beslissingen je bij volgende verkiezingen (veel) stemmen zouden kunnen kosten.
Tegenwoordig neemt men beslissingen die niet zo zeer de beste zijn voor het land maar voor de partij na de volgende verkiezingen

 

 

Enter supporting content here