Make your own free website on Tripod.com

Kjell & Aad Bosmans

Archief 1

Home | Visie | programma | Biografie | Wil je ons bereiken? | Wil je ons steunen

Vrijdag 28 Maart 2003
 
Kunsttentoonstelling groot succes.
 
Het OCMW wil het rusthuis uit haar isolement halen. Op Vijdag 28 maart organiseerden we een eerste kunsttentoonstelling met dit doel. Tot eind april kan je nog genieten van aquarellen van Luc Van Couter, sculpturen van Bea Van Istendael en foto's van fotoclub Iris.
De kunstenaars werden als volgt ingeleid:
 
  

Beste vrienden,

 

Ook ik heb de eer jullie van harte welkom te heten op deze eerste kunsttentoonstelling naar aanleiding van onze open-rustoordwerking.

Hoewel ze zoals goede wijn geen krans behoeven ,stel ik desalniettemin graag 2 kunstenaars aan U voor: Luc van Couter en Bea Vanistendael. Ik wil U deze mensen voorstellen via hun werken want elke kunstenaar doopt zijn penseel rechtstreeks in zijn ziel en tekent zijn eigen natuur op zijn werken.

 

Ik zie dat sommigen onder U het al warm krijgen.

Ik vrees dat we met Luc Van Couter nog meer warmte binnen halen.

 

Als ik naar zijn werken (en dus eigenlijk naar zijn ziel) kijk dan ben ik op vakantie, dan voel ik de zon op mijn huid, proef ik de rode wijn, net genoeg gekoeld, dan proef ik de verse tomaten, de basilicum, de olijfolie en de Provençaalse kruiden, dan hoor ik de krekels musiceren en zie ik de zonnebloemen loom de zon volgen zoals de mannen op het terras van de bar-tabac kijken naar het meisje dat hun petanquespel onderbreekt. Ik zie de poëzie van Jacques Prévert en ik hoor Gilbert Bécaud die ontkent iets met een diefstal van een sinaasappel te maken te hebben.

 

Ik heb het nu niet enkel over zijn keuze van onderwerp. Ook in zijn stillevens vertraagt de tijd zoals een bergrivier langzaam een stroom wordt en je onweerstaanbaar meezuigt in een universum van kleuren en dat je terugwerpt op de naakte essentie.  

Eigenlijk doe ik hem oneer aan door zijn stillevens als zodanig te benoemen want stil zijn ze allerminst, leven doen ze des te meer.

 

Als Luc Van Couter het ondermaanse met al zijn geneugtes bezingt, dan symboliseren de sculpturen van Bea Vanistendael het etherische bovenmaanse. Waar de doeken van Luc vooral het zintuiglijke aanspreken, nodigen de werken van Bea uit tot filosoferen, contempleren zelfs.

 

Auguste Rodin zei ooit: Ik neem een blok marmer en ik slaag eraf wat ik niet nodig heb. Rodin raakt hier de essentie van kunst aan, namelijk de mogelijkheid om in één enkel beeld het meest complexe te bevatten.

Denk ik bij Luc aan levenskunst, dan denk ik bij Bea aan Descartes, aan Hegel en zeker aan Simonne de Beauvoir omdat ze in haar sculpturen de kwetsbaarheid van Rodin mengt met de strijdbaarheid van Germaine Greer. De vrouw als onderwerp doch nooit onderworpen!

 

Voor ik Geert terug aan het woord laat wil ik besluiten met de woorden van Willem Cloos: Kunst, natuur, schoonheid allemaal goed en wel maar wat is er te drinken?

 

Beste vrienden, neem een glas en ga op vakantie door onze gangen.

 

Dank U wel